Ενοχλήσεις κατά την εγκυμοσύνη

Κατά την εγκυμοσύνη είναι πιθανό να δημιουργηθούν ενοχλήσεις όπως εμετοί, ναυτία, καούρες στο στομάχι, δυσκοιλιότητα και άλλες για τις οποίες μπορείτε να ενημερωθείτε και να είστε προετοιμασμένοι διαβάζοντας τα παρακάτω.

 Εμετοί και ναυτία

Δεν γνωρίζουμε γιατί, αλλά περισσότερες από τις μισές γυναίκες παρουσιάζουν κατά το πρώτο τρίμηνο της κυήσεως πρωινή αδιαθεσία με ναυτία και εμετούς, που σε ορισμένες γυναίκες μπορεί να διαρκούν ακόμη και για ολόκληρη τη μέρα. Όταν η έντασή τους είναι μεγάλη και η συχνότητά τους πάνω από 8-10 την ημέρα, ομιλούμε για υπερέμεση της κυήσεως και αυτό χρειάζεται αντιμετώπιση με ορούς, στους οποίους έχουμε προσθέσει ηλεκτρολύτες και αντιεμετικά. Είναι σημαντική η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και η υπερηχογραφική παρακολούθηση του εμβρύου.

Συνήθως διαρκούν μέχρι την 12η εβδομάδα, είναι όμως αυτό το διάστημα της οργανογενέσεως που μας αποτρέπει να δίνουμε φάρμακα, ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΠΟΛΛΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΜΒΡΥΟ.

Μην τρώτε ερεθιστικά φαγητά.

Καθιερώστε μικρά και συχνά γεύματα.

Να έχετε πάντα μαζί σας μια φρυγανιά.

Μην κάθεστε πολλή ώρα στην κουζίνα, όπου θα σας ερεθίζει η μυρωδιά των τροφίμων.

Πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι, φάτε ένα μπισκότο ή κάτι ελαφρύ.

Μοιράστε τα γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας και μην ξαπλώνετε αμέσως μετά το φαγητό.

Μόνο αν οι έμετοι είναι πολύ έντονοι και συχνοί θα δώσουμε κάποιο φάρμακο.

 Καούρες στο στομάχι

Όχι πολύ φαγητό, προτιμάτε μικρά και συχνά γεύματα και ψητά στη σχάρα. Όχι ξινές τροφές (χυμούς κλπ), όχι πικάντικα, όχι τηγανητά, όχι λιπαρά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αντιόξινα φάρμακα, μετά από συνεννόηση μαζί μου.

 Δυσκοιλιότητα

Να πίνετε πολύ νερό (1-2 ποτήρια πριν το πρόγευμα). Το πρωί να προτιμάτε δημητριακά και μέλι. Επίσης, στη δίαιτά σας να χρησιμοποιείτε πολλά λαχανικά και φρούτα (ιδιαίτερα ακτινίδια και δαμάσκηνα). Αν επιμένει, να επικοινωνήσετε μαζί μου για κάποιο φάρμακο.

 Αιμορροΐδες

Προληπτικά πολλά υγρά. Διατροφή με φρούτα, λαχανικά, ψωμί ολικής αλέσεως. Όχι ορθοστασία - συχνό περπάτημα. Αν είναι έντονο το πρόβλημα δίνουμε ειδικές αλοιφές που επιτρέπονται.

 Κιρσοί - Πρήξιμο ποδιών

Μη στέκεστε όρθια ακίνητη, να περπατάτε. Αποφεύγετε τα στενά παπούτσια και τις κάλτσες με καλτσοδέτες. Μην παχύνετε. Μην κάθεστε σταυροπόδι. Ξαπλώνετε το μεσημέρι. Κρατάτε ψηλά τα πόδια με μαξιλάρια όταν κοιμάστε. Όχι πολύ ζεστά ή κρύα ντους.

 Κράμπες

Οφείλονται σε χαμηλό ασβέστιο στο αίμα, εξαιτίας της απορρόφησής του απο το έμβρυο. Δίνουμε ασβέστιο και μαγνήσιο που βοηθάει στην απορρόφησή του απο το έντερο. Σαν άσκηση, ενώ είστε ξαπλωμένη, λυγίστε το πόδι που έχει πάθει κράμπα τεντώνοντας τα δάκτυλα προς τα επάνω. Εάν στέκεστε όρθια ρίξτε όλο το βάρος στο πόδι που έχει πάθει κράμπα.

 Αναιμία και κύηση

Η μείωση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων (η οποία μπορεί να οφείλεται σε μειωμένη παραγωγή ή αυξημένη απώλεια) που λέγεται αναιμία, οδηγεί σε χαμηλή ικανότητα μεταφοράς του οξυγόνου και εκδηλώνεται με κόπωση. Για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων που γίνεται στο μυελό των οστών, απαραίτητα είναι μεταξύ άλλων ο σίδηρος, η βιταμίνη Β12 και το φυλλικό οξύ. Η έλλειψη αυτών των στοιχείων, οι χρόνιες ασθένειες, η απώλεια αίματος (συνήθως από αιμορροΐδες ή αιμορραγία του γαστρεντερικού), είναι οι συχνότερες αιτίες των αναιμιών. Η διάγνωση γίνεται με εξετάσεις αίματος (γενική αίματος, μέτρηση σιδήρου, φερριτίνης, φυλλικού οξέος κλπ).

Όταν η αναιμία διαγιγνώσκεται εγκαίρως και αντιμετωπίζεται δεν υπάρχει πρόβλημα, διαφορετικά έχουμε αδυναμία, εύκολη κόπωση, δύσπνοια, πονοκεφάλους και σημαντικούς κινδύνους για τον τοκετό, στον οποίο συχνά έχουμε μεγάλη απώλεια αίματος. Σημαντική είναι, επίσης, μία καλή ισορροπημένη διατροφή με συμπληρώματα σιδήρου, βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

 Υπέρταση και κύηση

Η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, σαν εξέταση ρουτίνας σε όλες τις εγκύους, είναι για να προλάβουμε μια παθολογική κατάσταση της εγκυμοσύνης που λέγεται προεκλαμψία, η οποία συνοδεύεται με λευκωματουρία και οιδήματα. Σε ποσοστό 1-2%, αν παραμεληθεί, απειλεί τη ζωή τόσο της μητέρας όσο και του παιδιού. Η προεκλαμψία μπορεί να είναι χωρίς συμπτώματα, σπάνια στην αρχή της κυήσεως, συνήθως μετά την 20η εβδομάδα με συχνότητα που αυξάνει όσο πλησιάζουμε στο τέλος της εγκυμοσύνης. Αν είναι προχωρημένη εκτός από υπέρταση, οιδήματα και πρωτεϊνουρία, το οίδημα επεκτείνεται στα χέρια και το πρόσωπο και συνυπάρχει κεφαλαλγία, διαταραχή στην όραση, ζάλη, ναυτία και άλγος ψηλά στην κοιλιά.

Είναι εξαιρετικά σπάνια κατάσταση σήμερα με την παρακολούθηση και τις εξετάσεις που κάνουμε, αλλά επιμένω γιατί είναι πολύ σοβαρή εξέλιξη. Παράγοντες κινδύνου είναι η προϋπάρχουσα υπέρταση, το οικογενειακό ιστορικό, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, οι πολύδυμες εγκυμοσύνες και η μεγάλη ηλικία της μητέρας. Σε αυτή τη σπάνια περίπτωση, ο πλακούντας δεν επαρκεί και η υπολειτουργία του έχει σαν συνέπεια η ανταλλαγή οξυγόνου-CO2 και θρεπτικών στοιχείων ανάμεσα στη μητέρα και το έμβρυο να είναι ελλιπής. Το έμβρυο ασφυκτιά, έχει υπογλυκαιμία και αποτέλεσμα αυτών είναι να μην αυξάνει σε βάρος. Μία άλλη σοβαρή επιπλοκή είναι η αποκόλληση του πλακούντα (διαχωρίζεται από το τοίχωμα της μήτρας) και μπορεί ανάλογα με το σημείο της αποκόλλησης να συνυπάρχει ή να ΜΗΝ συνυπάρχει με κολπική αιμορραγία. Αυτό είναι εξαιρετικά επείγον περιστατικό.

Η αντιμετώπιση στα αρχικά στάδια είναι ανάπαυση με ηρεμία στο κρεβάτι, συστηματική παρακολούθηση και πιθανόν αντιυπερτασικά. Αν τα συμπτώματα και η κακή εμβρυική ανάπτυξη επιμένουν, η λύση είναι τοκετός συνήθως με καισαρική τομή.

 Διαβήτης και κύηση

Η αύξηση του σακχάρου του αίματος στην έγκυο γυναίκα χαρακτηρίζεται ως διαβήτης της κύησης. Ελέγχεται στην αρχή της κυήσεως και με καμπύλη σακχάρου την 24η έως την 28η εβδομάδα, γιατί τότε είναι και συχνότερη η περίοδος ανάπτυξής του. Συνήθως εξαφανίζεται μετά τον τοκετό και το μωρό γεννιέται χωρίς πρόβλημα με το σάκχαρό του. Αιτία του σακχαρώδους διαβήτη είναι ότι το πάγκρεας (το όργανο παραγωγής ινσουλίνης) υπολειτουργεί, παράγοντας ανεπαρκή ποσότητα ινσουλίνης. Το σάκχαρο αίματος ανεβαίνει σε υψηλά επίπεδα στο αίμα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση προβλημάτων υγείας.

Η αιτία της νόσου δεν είναι γνωστή. Πιθανόν οι αυξημένες ενεργειακές ανάγκες όσο προχωρά η κύηση, καθώς και οι πλακουντιακές ορμόνες που είναι απαραίτητες για να μεγαλώσει το έμβρυο, μπλοκάρουν τη δράση της ινσουλίνης στη μητέρα (αντίσταση στην ινσουλίνη). Εάν το πάγκρεας δεν είναι σε θέση να αυξήσει την παραγωγή, τότε αναπτύσσεται διαβήτης της κύησης, ο οποίος μετά τον τοκετό εξαφανίζεται (προσοχή γιατί αυτές οι γυναίκες έχουν αυξημένη πιθανότητα με την ενηλικίωση να αναπτύξουν διαβήτη τύπου II).

Επειδή συχνά είναι ασυμπτωματική νόσος, χρειάζονται έλεγχοι ρουτίνας στο σάκχαρο του αίματος. Η μεγάλη δίψα και πείνα, η συχνουρία, η μεγάλη αρτηριακή πίεση και οι συχνές λοιμώξεις πρέπει να μας βάζουν σε σκέψη. Σε υπέρβαρες γυναίκες, με οικογενειακό ιστορικό διαβήτη ή υπέρτασης με προηγούμενη γέννηση υπέρβαρου παιδιού, πρέπει να υπάρχει συστηματικός έλεγχος που αυξάνει με την ηλικία. Μεγάλη προσοχή στην ανάπτυξη του εμβρύου και τον τρόπο του τοκετού λόγω του βάρους του. Εάν ο διαβήτης ελέγχεται προσεκτικά, πρακτικά οι κίνδυνοι μειώνονται πολύ.

Να τρώτε τακτικά μικρά γεύματα με βάση δίαιτα υπογλυκαιμική, χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και πλούσια σε φρέσκα τρόφιμα με φυτικές ίνες. Αποφεύγετε το κάπνισμα.

Σε οριακές τιμές στο σάκχαρο του αίματος, να μετράτε τακτικά το σάκχαρο μόνη σας. Σε λίγες περιπτώσεις με αδυναμία ελέγχου του σακχάρου με τη διατροφή, είναι απαραίτητη η ινσουλίνη μετά από προσεκτική μελέτη ενδοκρινολόγου.

χρήσιμες συμβουλές για την εγκυμοσύνη και την έγκυο

συμβουλές για τη μητέρα

συμβουλές για κάθε γυναίκα

υπολογισμός βασικού μεταβολισμού

δείκτης μάζας σώματος

υπολογισμός γόνιμων ημερών

ημερομηνία τοκετού

υπολογισμός ύψους παιδιού