Γυναικολογικός Καρκίνος

Ο καρκίνος του ενδομητρίου χαρακτηρίζεται από αιμορραγία ή από αιμορραγικές εκκρίσεις, συχνά δύσοσμες, ανεξάρτητες από την περίοδο και κάποιες φορές από πόνο στην ούρηση, στην επαφή ή στην κοιλιά. Η χρήση οιστρογόνων σε διάφορες θεραπείες υποκατάστασης, η παχυσαρκία, η μετακλιμακτηριακή ηλικία και ο σακχαρώδης διαβήτης, αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες. Διαγνωστικά το υπερηχογράφημα βοηθά (υπερπλασία ενδομητρίου). Το Τεστ Παπανικολάου δεν βοηθά και είναι απαραίτητη η διαγνωστική απόξεση και βιοψία. Θεραπεία εκλογής ανάλογα με το βάθος που έχει φτάσει η βλάβη, είναι η ολική υστερεκτομή, απλή ή ριζική, με λεμφαδενικό καθαρισμό. Και οι δύο επεμβάσεις γίνονται σήμερα και λαπαροσκοπικά με μικρή μετεγχειρητική επιβάρυνση και εξίσου καλά αποτελέσματα.

Ο καρκίνος της μήτρας είναι σπανιότερος και εμφανίζεται με αιμορραγία ανεξάρτητη από την περίοδο ή μετά την κλιμακτήριο, όπου είναι και πιο συχνός. Όπως και άλλοι καρκίνοι της περιοχής, είναι συχνότερος όταν η γυναίκα πάσχει από διαβήτη, είναι υπερτασική, παχύσαρκη και έχει λάβει μεγάλες δόσεις οιστρογόνων. Και εδώ η αφαίρεση της μήτρας και των σαλπίγγων - ωοθηκών με λεμφαδενικό καθαρισμό (αν χρειάζεται) είναι μέθοδος εκλογής.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος είναι ο συχνότερος γυναικολογικός καρκίνος, οφείλεται σε μια ομάδα ιών (ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΣΤΑ ΝΕΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ 9-15 ΕΤΩΝ), ενώ για την ανάπτυξή του απαιτείται μεγάλο διάστημα και ξεκινάει με αλλαγές στα κύτταρα που ανιχνεύονται στο Τεστ Παπ, οπότε μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα. Γυναίκες που δεν είχαν ποτέ σχέσεις, δεν έχουν την τάση να αναπτύξουν καρκίνο του τραχήλου, εν αντιθέσει με αυτές που είχαν πρώιμη σεξουαλική δραστηριότητα με διάφορους συντρόφους, καθώς και καπνίστριες. Στα αρχικά στάδια είναι συμπτωματικός γι’ αυτό και είναι απαραίτητο το Τεστ Παπ. Η αντιμετώπιση είναι χειρουργική και ανάλογη του σταδίου της βλάβης (από απλή εξάχνωση με laser μέχρι ριζικές επεμβάσεις).

Οι καρκίνοι των ωοθηκών ευτυχώς είναι σπάνιοι, γιατί είναι και δύσκολοι στην πρώιμη διάγνωση. Οι γυναίκες παραπονιούνται για πρήξιμο, δυσφορία, ανορεξία, δυσπεψία, κακουχία, μεταβολή βάρους και ασκίτη, συμπτώματα που δεν είναι παθογνωμονικά για τις ωοθήκες. Το υπερηχογράφημα, η μαγνητική τομογραφία και η κλινική εξέταση βοηθούν, η οριστική όμως διάγνωση απαιτεί χειρουργική επέμβαση που έχει και θεραπευτικό αποτέλεσμα, με την αφαίρεση όσο το δυνατόν περισσότερου όγκου περιλαμβανομένης της μήτρας, των ωοθηκών και του επιπόλου. Επίσης, θα βοηθήσει να σταδιοποιηθεί η νόσος για την καλύτερη μετεγχειρητική θεραπεία, ανάλογα με τα αποτελέσματα της βιοψίας (χημειοθεραπεία - ακτινοθεραπεία).

Οι αντικαρκινικοί δείκτες βοηθούν περισσότερο την μετεγχειρητική παρακολούθηση - θεραπεία, γιατί δεν είναι παθογνωμονικοί για τη διάγνωση.

χρήσιμες συμβουλές για την εγκυμοσύνη και την έγκυο

συμβουλές για τη μητέρα

συμβουλές για κάθε γυναίκα

υπολογισμός βασικού μεταβολισμού

δείκτης μάζας σώματος

υπολογισμός γόνιμων ημερών

ημερομηνία τοκετού

υπολογισμός ύψους παιδιού